در تاریخ ۳ نوامبر ۱۸۷۲ کشتی ماری سلست بندر نیویورک را با بار ۱۷۰۱ بشکه الکل صنعتی، هشت خدمه و دو مسافر (همسر و دختر ناخدا) ترک کرد. یک ماه پس از ترک این بندر در ۵ دسامبر ۱۸۷۲ درحالی‌که کشتی در شرایط کاملاً عادی قرار داشت با بادبان‌های نیمه برافراشته، بدون سرنشین در میان اقیانوس اطلس پیدا شد. کاپیتان کشتی دی گراسیا بنام دیوید رید مورهاوس که ماری سلست را پیداکرده بود باوجود بجای ماندن تمام اشیاء باارزش درون کشتی هیچ اثری از سرنشینان آن و توضیحی در دفتر گزارش روزانه کشتی درباره علت ترک آن پیدا نکرد.

در آخرین جمله نوشته‌شده در دفتر گزارش کشتی موقعیت کشتی را در تاریخ ۲۴ نوامبر چند صد مایل (۱۸۵ کیلومتر) از جزایر آسورش نشان می‌داد درحالی‌که تابلوی مسیر کشتی را در ۲۵ نوامبر در جزیره سانتا ماریا واقع در جنوب شرقی جزایر آسورش، یکی از این نه جزیره آسورش نشان می‌داد.
در زمان پیدا کردن این کشتی در آن آب آشامیدنی و ذخیره غذایی شش ماه به همراه ۱۷۰۱ بشکه الکل صنعتی و وسایل و اشیاء شخصی باارزش وجود داشت.
به دلیل فقدان تنها قایق نجات کشتی و چندین وسیله معمولی دریانوردی علت رها کردن کشتی و ناپدید شدن ده سرنشین آن‌یکی از اسرار تاریخ دریانوردی است که همچنان پاسخی برای آن یافت نشده است.
اوایل سال ۱۸۷۳ دو قایق نجات در اسپانیا به ساحل نشستند. دریکی از آن‌ها جسد یک نفر به همراه پرچم آمریکا بود و در دیگری جسد پنج نفر دیده می‌شد. برخی معتقدند این اجساد بقایای سرنشینان ماری سلست بودند ولی حقیقت این است که هویت این اجساد هیچ‌وقت کشف نشد.

تفکر انتقادی: بسیاری سؤالات بی‌جواب هستند که هیچ‌وقت هیچ‌کسی هیچ جوابی برای آن‌ها پیدا نمی‌کند.